Анх бий болсон эхний нэг зууны турш бүх нисэх хүчний хөгжил хурд, алсын зай, өндөр, нислэгийн үргэлжлэх хугацаа, машины ачаа даах чадвар зэрэгтэй нягт холбоотой явж ирсэн. Үүнтэй холбоотой хамгийн гол үзүүлэлтүүдэд ихэвчлэн өнгөрсөн зууны 60-70-аад онд хүрсэн байдаг.

Үүний дараа дээд амжилт тогтоох буухиа харьцангүй буурч эхэлсэн. Харин онгоцнуудын үйлчилгээний хугацаа бусад нэгж техникуудын болон тавцангийн нэгэн адил бүхэлдээ эрс нэмэгдсэн.

Нөгөөтэйгүүр, нисэх хүчний хөгжил дэвшил зогсдоггүй, тэгээд ч энэ нь илт байдаг. Машин техникийн боловсронгуй байдал нь төхөөрөмжүүдийн хөгжил, одоо байгаа суурь дээр илүү их хэмнэлттэй хөдөлгүүрүүдийг нэвтрүүлэх болоод шинэ материалуудыг ашигласны хүчинд нислэгийн жинг бууруулах замаар явж байна.

Сүүлийн хэдэн арван жилд гарсан гол дэвшилийн нэг бол хүний оролцоогүй, нисэгчгүй төхөөрөмжийг зохион бүтээсэн явдал юм. Энэ нь нисэх төхөөрөмжийн овор, жинг багасгах боломж олгосон төдийгүй, ихэвчлэн нисэгчийн амь нас, ажиллах чадварыг тэтгэх боломж олгосон.

Гэхдээ нисэгч роботуудад бүрэн найдах бас хэрэггүй юм. Нисэгч роботуудыг төгс төгөлдөр хэмээн үзэх боломжгүй юм. Радиоэлектроникын хөгжил нь жолоочгүй төхөөрөмжийг бусад хөгжилтэй зэвсэгт хүчинтэй ийм төрлийн системүүдтэй орнуудтай сөргөлдөөнд найдвартай болох бүрэн баталгаа өгөх боломжгүй.

Энэ байдал нь жолоодлоготой онгоцнуудыг орчин үеийн цахим техник, өмнөө тавьсан зорилтуудыг шийдвэрлэж чадах хосгүй чадвартай орчин үеийн жинхэн байлдагч болгон боловсронгүй болгохыг шаардаж буй юм.

Иймс төрлийн хувьсалыг нэг онгоцны аймгийн хүрээнд ажиглаж болох юм. Жишээ нь, Т-10 тавцан. С-27 онгоц нь агаарын дайрагчаас эхлэсэн бөгөөд газар дээр ажиллах ямарч бололцоогүй бөгөөд харин агаарын тулалдааныг амжилттай шийдэхийн зэрэгцээ, газрын байнуудыг атаклах боломжтой Су-30 МКИ / Су-30 СМ болон Су-35 С онгоцнуудыг төрүүлсэн.

Тэгээд ч зогсохгүй, СУ-27 СМ нь зөвлөлтийн үеийн техникийг шинэчилсэн төдийгүй маш их боломжуудтай машин. МАКС дээр нисэхийн өнөөг хүртэл туулж ирсэн түүхэн хувьсалыг харж болно. Т-10 суурин дээр хийгдсэн машин нь үйлдвэрт ороод хорин жил ч болоогүй байна.

Орчин үеийн Су-30, Су-35 онгоцнуудын баталгаат хугацааг тооцон үзвээс, 1977 онд анх тэнгэрт хөөрсөн Т-10 С болон 1981 онд олноор үйлдвэрлэлд орсон Су-27 онгоцны өвөг эцэг Т-10 онгоц мэндэлсний 100 жилийн ойг тэмдэглэх боломжтой.

Гэхдээ орчин үеийн нисэхийн олон талт үйл ажиллагаа одоо ч бид бишрэн шүтнэ. 40-50 онд бүтээсэн Ту-95 онгоцны далавчин дор зогсох зуураа тэнгэрт тав дахь үеийн Т-50 онгоцыг нисч байхыг бахдалтай ажиглана.

Ту-95 онгоцыг бүтээж эхлэхэд одоогийн тэтгэврийнхний олонхи нь нэгдүгээр ангид ч ороогүй байжээ. Сүүлийн Т-50 онгоцыг тэтгэвэрт гаргах тэр үед одоогийн сургуулийн сурагчдын ачийн ач нар том болсон байх бизээ.